Yapımcı-yönetmen Osman Sınav

SKYTURK’te Cengiz Semercioğlu‘nun Full Ekran programına yapımcı-yönetmen Osman Sınav ve Pars Narkoterör dizisinin oyuncuları Seda Bakan ile İbrahim Çelikkol konuk oldu.

Osman Sınav, Pars Narkoterör dizisine çok inandığını ve yapısına güvendiğini söyleyerek “Biz kolay seyredilir bir dizi yapmıyoruz. Biraz rahatsız ediyoruz, ezber bozuyoruz. Bunu bilerek ve isteyerek yapıyoruz. Böyle olması gerektiğini düşünüyoruz. Seyirci için zor bir şey. Akşama kadar yorulmuş gelmiş. Kafayı boşaltacaktır, ya gülecektir ya ağlayacaktır falan ama çok da zorlamasın, düşündürmesin durumu vardır televizyonda. Biz biraz yoruyoruz. O nedenle bu tür işlerin reytingi biraz arkadan da gelebilir” diye konuştu.

Dizinin önümüzdeki sezonda devam etmesini istediklerini söyleyen Osman Sınav, pratikte değilse de düşüncede Pars Narkoterör’ün filmini yapma planları olduğunu söyledi.

SEDA Bakan’ı ekranda ilk olarak “Sana Mecburum” dizisinde Doğuş’la birlikte gördük. Güzelliği ve oyunculuğuyla dikkatleri üzerine çekti. Şimdi “Pars Narkoterör” dizisi bütün hayatı olmuş. TÜRVAK’ta oyunculuk eğitimi alan Bakan’ın “Pars Narkoterör“ macerası, TÜRVAK’ta hocası olan Osman Sınav’ın eşi Tangül Hanım sayesinde başlamış…

GENÇ oyuncu o günleri şöyle anlatıyor: “Tangül Hoca benim bitirme sınavıma giriyor. Sonra beni odasına çağırıyor ve ‘Osman Bey’le görüşmeni istiyorum, bir projesi var. Yalnız özellikle rica ediyorum, uykudan kalktığın gibi, hatta yüzünü bile yıkamadan git görüşmeye diyor. Ardından da narkotiğe gidip polislerle konuşma, ufak tefek dövüş dersleri geliyor.”

İlk aşkım  Cüneyt Arkın 
‘Pars Narkoterör’de Zülüf’ü oynayan Seda Bakan, “Dört, beş yaşındaydım , sabah kalkıp televizyonu açıyorum. Çizgi film için değil, Cüneyt Arkın’ı görmek için!“ diyor
Pazar kalabalığından kaçmanın yolunu benim evde buluşmakta bulduk Seda Bakan’la. Çekimleri sabahın dokuzunda bitmiş, bütün yaşamı ‘Pars Narkoterör’ olmuş genç oyuncu, yorgunluktan bitse de, çok güzel görünüyordu. Onu nasıl anlatmalı? Kısa ve öz konuşayım mı? Ben Seda’ya bayıldım! Okuyun, bana siz de hak vereceksiniz…

Hatırladığınız ilk kare…
Belki beş yaşındayım. Kar yağıyor ama çok yağıyor böyle… Öğle uykusundan kalkmışım. Salon penceresinin altında bir petek var. Ona dayanıp dışarı bakıyorum. Annem de bir şeyler yediriyor, süt içiriyor orada. ‘Ben dışarı çıkacaktım, oynayacaktım. Uyurken her yer bembeyaz olmuş!’  diyorum. 

İlk aşk?
Ay şimdi şoke olacaksın ama çok iyi hatırlıyorum, çok küçüktüm ve Cüneyt Arkın’a aşıktım! Babama da çok benzer  zaten (gülüyor).  

Benim bir arkadaşım Erol Evgin’e aşıktı. Süslenip televizyonun karşısına geçerdi. Siz de yaptınız mı böyle şeyler?
Yoook (gülüyor). Dört, beş yaşındayım düşün, sabah kalkıp televizyonu açıyorum. Çizgi film için değil, Cüneyt Arkın’ı görmek için! Öğlenleri sabitti: Annem, anneannemle filmlerini izlerdim. Sonra birden duygulanır, utanır, kaçardım. Akşamüstleri, arkadaşlarımı toplayıp öğlenki filmleri, reklamları tekrar çekerdim. Mahallenin arkasında kocaman bir arsa düşün. Bizim ‘Köpekli bahçemiz’di orası. 

Köpekli bahçe… Masal gibi…
Biz çok enteresandık gerçekten. Büyük hayallerimiz vardı. Bir sabah, arkadaşlarımla birlikte uzay gemisi yapacaktık. Motoru da, saç kurutma makinesi motoru!  Herkesin annesi çıldırmış durumdaydı.

Peki ya okul yılları? Süper lisenin ardından Adapazarı’nda dış ticaret okumaya nasıl başlıyorsunuz?
Ben tiyatro okumak istiyorum. Annem memur emeklisi, babam esnaf. Onlar kendi çizgilerinden bakıyorlar hayata. Ben bari kısa okuyayım da kurtulayım deyip iki senelik okula gidiyorum. 

Ne var ki oyunculuk aşkı bitmiyor. Dış ticaret bitince, bu sefer  TÜRVAK’ta oyunculuk okumaya başlıyorsunuz. Aynı zamanda Number 1 TV’de de sunucusunuz.  Bu hengamede, ‘Sana Mecburum’ dizisi ile yollarınız nasıl kesişiyor?
Menajerim Tuba’yla birlikte bir reklam görüşmesine gidiyoruz. Bize diziden bahsediyorlar. ‘Sana Mecburum’ orada başlıyor. Dizide oyunculukla ilgili çok şey öğreniyorum, kendime güvenim geliyor.

TÜRVAK’ta, Osman Sınav’ın eşi Tangül Hanım, sizi yanına çağırıyor ve…
Tangül Hoca, benim bitirme sınavıma giriyor. Sonra beni odasına çağırıyor ve ‘Osman Bey’le görüşmeni istiyorum, bir projesi var. Yalnız özellikle rica ediyorum, uykudan kalktığın gibi, hatta yüzünü bile yıkamadan git görüşmeye’ diyor. 

‘Pars Narkoterör’ süreci de, başlıyor
Narkotiğe gidip polislerle konuşuyoruz. Ufak tefek dövüş dersleri alıyor, vücut dili, çalışıyoruz. Silah kullanma, poligon… Semerkant’ı, Çılgın Türkler’i  okuyoruz.

Silahı ilk kez elinize aldınız.
Hiç yabancılık çekmiyorum açıkçası. Ben de çok merak ediyorum, korkutuyor beni silah normalde. Gel gör ki üç, dört atıştan sonra gözümü bile kırpmamaya başlıyorum. 

Dizide, kişiler hayal ürünü. Peki olaylar, gerçeklikle ne kadar örtüşüyor?
Narkoterör diye bir kavram var. Dizi bu kavramın üzerine gidiyor. Kullandığınız uyuşturucunun parası teröre  gidiyor, bizim askerlerimiz de Doğu’da bunun için savaşıyorlar. ‘Niçin böyle bir yol?’ diyor.  Bizim Narkotik danışmanımız Zafer Bey var, ‘Kaç tane kitap yazdım, kaç tane okula gittim’ diyor ama bu dizinin yaptığını yapamadı.

Evet, Pars Narkoterör gibi diziler, insanlara bilgi veriyor. Öte yandan, olayları defalarca göre göre, kanıksanmasına da yol açıyor olabilirler mi?
Senaryo grubu çok iyi, çok sistemli. Gel gör ki insanlar ‘Tamam artık, biliyoruz, ama yapacak bir şey yok!’ diyebilirler. Ta ki gerçekle yüz yüze gelene kadar.

Senaryodan Pars ve abisinin diyaloglarını okuyorum şimdi size: Gürültüde, çıtırtıyı duyacaksın! /Abi?/ Karanlıkta göreceksin!/Ne?/Düşmanına, bir pençe mesafede olacaksın! Allah aşkına, kim bu Pars-man?
Pars bir teşkilat. Devlet tarafından desteklenen, ülkede bu işi dürüstçe yapabilecek kişilerin bulunduğu bir sistem diyeyim. Şamil de abisi öldükten sonra bu sisteme dahil oluyor çünkü abisi de bir parstı. Uyuşturucu nereden çıkmış, kim getirmiş, ağalar meclisi, kim nerede, ne yapıyor, bu olay nereye kadar iniyor? Bu düğümü çözmeye çalışıyorlar. Bu ülkede böyle teşkilatlar var. Bu  da hayali bir teşkilat.

Dizide canlandırdığınız Zülüf’ü, yani bir Kürt kızını oynamak, sizin hayata bakışınızda nasıl bir etki yaptı?
Küçük bir yerde doğup büyüdüm. Hiç böyle şeyleri bilerek büyümedim ve bana inan,  hiç böyle bir şey yaşamadım. O yüzden Kürt kızını oynamak bana şu bakış açısını kazandırdı, ben artık böyle hissediyorum diyebileceğim hiçbir şey yok. İnsanı oynuyoruz, insanım. Baba sevgisiyle büyümüş biri olarak, baba sevgisi olmadan büyüyen Zülüf’ü nasıl anlatabilirim? Ben onu buradan aldım. Bu kızın  kırılma noktası ne olur? Ona baktım.

Ne olur?
Şamil tabii ki. Çünkü Zülüf baba sevgisi bilmiyor. Şamil’de babayı, belki kardeşini, hatta belki hayal ettiği çocuğunu da buluyor. 

Çekimler için Van’a da gittiniz. Van’da Kürt kızı olmakla, İstanbul’da Kürt kızı olmak arasında bir fark var mı?
Çok güzel bir soru bu. Benim rahmetli anneannemler Bolu’da, Gerede köyünde oturuyorlardı. Onlar, Bolu’dan İstanbul’a geldikleri zaman çok mutlu olmadılar. Nasıl olacak? Toprağı orası onun! Biz Van’daki insanları çok sevdik. Van’da bir bakkala gittiğinde, bir kahvaltıya oturduğunda, insanlarla sohbet ettiğinde görüyorsun ki hiç anlatıldığı gibi değil. Gidip görmek lazım. En iyi görerek bilirsin.

Elinizde sihirli bir değnek olsa, uyuşturucu ve terör sorununu nasıl çözerdiniz? 

Önce, çözüme nereden başlayacağımı düşünürdüm. Dur bakalım, durum ne? Belki olayların öncesinde insanları itekleyen başka bir şey var… Ve vicdandan başlardım galiba. Havaya kaldırırdım o değneği ve ‘Herkes vicdanını bir on dakika hissetsin!’ diye bağırırdım. O anda herkes hissetmeye başlardı. Eğer düzelmiyorlarsa, demek ki artık vicdan dahi kalmamış. O zaman: ‘Bak!’  derdim. Bu sefer anlatmaya çalışır, insanları robotlaştırmadan, kendi kendilerine gitmeleri için uğraşırdım. Belki çok uzun bir yol olurdu, ama nasılsa değneğimle zamanı da kısaltırdım.

An bilir asıl gerçeği 

Aşkı nasıl yaşıyorsunuz?
Şu tempoda, aşka vaktim yok.

Aşkı nasıl yaşıyorsunuz?

Hayatta neyi daha fazla istiyorsunuz?
Yaşamayı. Nefes almayı.

Yaşamınızdaki en önemli inanç ne?
Şüphesiz ki Allah inancı. Çünkü hayatta ondan uzaklaşarak yaşadığın anlar senin için en tehlikeli anlardır bence.

On yıl sonrası için, eşinize ya da çocuklarına mektup yazsanız neyi en çok vurgulardınız?
Çok zor bir soru. Hayatta yapmaman gereken tek şey hırsızlık derdim. Şöyle anlatayım: Hak yemek, kul hakkı derler ya. Bunun asıl kelimesi, hırsızlıktır. Birinin gözlerine bakarsın ve dersin ki ‘Aa ne kadar kötü bakıyor?’. Onun gözlerinin güzelliğini çalarsın. Ya da yaşamla ilgili kendine, ‘Bunu yapmamam gerekiyor!’ dersin, duygunu çalarsın. Yine hırsızlık yapmış olur, kendinden çalarsın. Birine bir şey söylememen gerektiğinde, o insanın anlayışından çalarsın. 

Yarın, sizin için, Türkiye için ve dünya için ne ifade ediyor?
Hepsi için aynı şeyi ifade ediyor: Bilmeden yaşamayı. Şöyle bir şey anlatayım: Amerika başkanı bir konu üzerinde bir yeri ziyarete gider. Biz o konu sanırız, onlar da o konuyu konuşacaklarını sanırlar ama başka güçler başka bir konuyu getirir ve sonra dünya için çok başka bir karar alınır. An bilir asıl gerçeği. O an!

Pars Narkoterör dizisinde Kürt kızı Zülüf’ü canlandıran Seda Bakan annesinin karşı çıkmasına karşın oyunculuğa adım atmış. Kendisini çok yetenekli bulan genç oyuncu ‘Bu dizideki rolüme hazırlanırken dövüş dersleri aldım, silah kullanmayı ve Kürtçe konuşmayı öğrendim’ diyor

Seda Bakan henüz 22 yaşında ve oyunculuğa yeni başlamasına rağmen son günlerde adından sıkça söz edilenler arasında. Genç oyuncu Pars Narkoterör dizisindeki performansıyla dikkatleri üzerine çekiyor. Dizide Kürt kızı Zülüf’ü canlandıran Bakan, oyunculuk konusunda hayli iddialı. ‘Bendeki yetenek Allah’ın bana vermiş olduğu bir lütuf. Yetenek bende doğuştan var’ diyecek kadar özgüveni var.

Bu genç yaşta başrol oynayan güzel oyuncu rolü için de çok çalışmış. Silah tutmaktan silah temizlemeye, kondisyondan atış çalışmalarına, Kürtçe öğrenmekten dövüş derslerine kadar pek çok alanda çalışmalar yapan Seda Bakan ‘Ben çok çalışıyorum. Umarım herkes benim kadar çalışabilir’ diyerek dizilerde ve filmlerde gördüğümüz yaşıtlarına da gönderme yapmaktan geri kalmıyor.

Seda Bakan’ı yeni yeni tanıyoruz. Biraz kendinden bahseder misiniz?
Oyunculuk mezunuyum. Oyunculuğa daha yeni başladım ama oyunculuk hep kafamda vardı zaten. Bundan sonra da oyunculuk alanında ilerlemek istiyorum. Bunun dışında neşeli, konuşkan, çok fazla insanla arkadaşlık etmeyen, sınırlı sayıda arkadaşı olan biriyim. Kitap okumaya bayılırım. İnterneti hiç sevmem. Çünkü arkadaşlıkları ve sosyalliği öldürdüğünü düşünüyorum. Ayrıca ne yapmak istediğini iyi bilen kararlı bir insanım.

‘Oyunculuk mezunuyum’ diyorsunuz ama konservatuar mezunu değilsiniz…
Evet, anne ve babamın yüzünden konservatuara gidemedim. Çünkü oyuncu olmamı istemediler. Etrafta gördüklerinden korktular. Daha çok annem engelledi. Kendisi öğretmen olduğu için benim de düzenli bir işimin olmasını istedi. Ama babam bu konuda biraz daha rahattı. Yani bana ‘Şimdilik bizim istediğimiz gibi oku. O zamana kadar yaşın da büyür. Daha sonra ne yapmak istiyorsan onu yaparsın’ diyordu. O yüzden Sakarya Üniversitesi Dış Ticaret Bölümü’nde okudum. Daha sonra da TÜRVAK-Türker İnanoğlu Vakfı’nda oyunculuk eğitimi aldım.

BENDE BİR IŞIK VAR

Sizi ilk kim keşfetti?
Çok garip ama Allah’ın vermiş olduğu bir lütuf mu demek lazım bilemiyorum ama herkese verdiği bir yetenek vardır. Bende de bu ışık çok belli oluyor. Hatta eski mahallemdeki insanları ziyaret ettiğimde ‘Biz zaten senin bir yerlere gelebileceğini biliyorduk’ diyorlar. Yani insanlar bunu görebiliyorlar. Çünkü yetenek sonradan olan bir şey değil. Doğuştan var olması gerekiyor. Bende de doğuştan var. Keşfetmeye gelince; TÜRVAK’ta da bitirme sınavlarım vardı. Sınavda sahnede oyunumu oynayıp bitirdikten sonra Tangül Hoca, ki kendisi Osman Sınav’ın eşidir, bana ‘Seninle yukarıda bir şey konuşmam gerekiyor’ dedi. Konuştuk ve beni Osman Sınav’a yönlendirdi. O sırada da Pars Narkoterör’ün deneme çekimleri vardı. Çekimlere katıldım ve sonrasında da kabul edildim.

Bu kadar genç yaşta başrol oynamak nasıl bir duygu?
Başrol oynamam kesinlikle şans değildi. Çok çalışarak buralara kadar geldim. Belki benden daha profesyonel, daha çok tanınan isimler de girmiş olabilir deneme çekimlerine. Ama demek ki ben iyi performans sergiledim ki bu durum insanların dikkatini çekti. Yani sonuçta yapımcılar en iyi kimse onu seçiyor.

Oyunculukta bu kadar iddialısınız yani?
Çok iyiyim ya da çok kötüyüm diye bir şey söyleyemem. Hala yeni şeyler öğrenmeye ve öğrendiklerimi uygulamaya çalışıyorum. Mesela her bölümde kendimi eleştiriyorum. Hiç beğenmediğim sahneler oluyor. Ama vurulma sahnem daha iyi olabilirdi ama yine de çok iyiydim.

Bu işe yeni başladım ama kendimi geliştiriyorum

Pars Narkoterör dizisine başlamadan önce ne gibi çalışmalar yaptınız?

Kondisyon çalışması yaptım. Dövüş dersleri aldım. Silah tutmayı ve silah nasıl temizlenir onları öğrendim. Poligonlara giderek atış çalışmaları yaptım. Ayrıca rol icabı silahın bizimle bütünleşmesi gerektiği için silahı elimize aldığımızda elimizin titrememesi lazımdı. Bunun üzerine çalışmalar yaptık. Bunların dışında bir Kürt kızını canlandırdığım için Kürtçe öğrendim. Ayrıca dizimiz gerçek siyasi olaylara değiniyor. O yüzden de bol bol kitap ve gazete okudum.

Ne gibi kitaplar okudunuz?

Dizide tarihi terimler ve günlük olaylara yakın bir dil anlatılıyor. O dillere de yabancı kalmamak için Şu Çılgın Türkler gibi tarihi kitaplar okudum.

Oynadığınız karakterden memnun musunuz?

Çok memnunum. Türkiye’de bu işe yeni başlamış ya da oyunculuk yapan ya da dizilerde oynamak isteyen insanlar için gerçekten çok az kişiye nasip olabilecek bir rolde oynuyorum. Bunun için de kendimi her gün daha da geliştiriyorum. Ayrıca sürekli de öğrenebileceğim bir setteyim.

Bir erkeği oynamak istiyorum

Oyunculukta daha yenisiniz ama muhakkak oynamak istediğiniz bir rol vardır…

Evet, bir erkeği oynamak istiyorum. İlginç şeyler istiyorum. Yani özellikle sinemada beni çok zorlayacak bir rolde oynamak istiyorum.

Örnek aldığınız isimler var mı?

Haluk Bilginer’i kendime örnek alıyorum. Nejat İşler’i çok beğeniyorum.

Şu an gerek dizilerde gerek filmlerde hep genç oyuncular görüyoruz. Onların arasında yeriniz nedir?

Onların hiçbiriyle kendimi kıyaslamıyorum. Sonuçta kendimi ve ne yaptığımı gerçekten iyi biliyorum. Kaldı ki hiçbirini takip etmiyorum. Ama başarılı oldukları konusunda bir iki isim geliyor kulağıma. Çünkü ben gerçekten çok çalışıyorum. Umarım herkes benim kadar çalışabilir.

Kendini güzel buluyor musunuz?

İyilik kötülük kavramı değiştiği gibi güzellik kavramı da değişir. Ama kendimi güzel ve farklı buluyorum. İnsanlar tarafından çok beğeniliyorum. Şimdiye kadar da kötü bir yorum duymadım güzelliğim hakkında.